Κι όμως, η πατρίδα έχει γίνει φθηνή για νέες επενδύσεις.
Αληθώς η πατρίδα διώχνει ξανά τα παιδιά της, χτυπημένη από μια κρίση, χρόνια στημένη στον τόπο μας από τους πολιτικούς μας, λίγους εκόντες και πολλούς άκοντες, σε έναν τόπο όπου τα καλύτερα φυσικά οικονομικά μεγέθη της (θάλασσα, γή, υπέδαφος, αέρας, γεωγραφική θέση, ενέργεια ) τα προόριζαν για τους ξένους.
Τα χαράτσια, οι φόροι, οι μειώσεις και οι απολύσεις , κι ότι άλλο έφερε η κρίση(τειρεσίας, πτωχεύσεις κλπ)δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν οικονομικό κλίμα όλο και πιο στεγνό στην αγορά και απόγνωση στην κοινωνία, διότι γίνονται, εκτός των άλλων και χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα και κανείς δε δείχνει κάποια διέξοδο.
Τα καραβάνια ξανάρχισαν να φεύγουν, απογυμνώνοντας ξανά τα χωριά μας και την επαρχία μας.
Οι παλιού τύπου διαχειριστές πολιτικοί μας δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.
Μάλιστα, το χρησιμοποιούν και σαν παράδειγμα , στα παλιού τύπου αιτήματά τους προς τη στέρφα , τώρα πια, κεντρική εξουσία:










